Muizen onder de vloer in De Huet: wat een knaagspoor met je elektra doet

Het geluid kwam elke avond rond half elf, net als de televisie uit was. Een zacht gekrabbel onder de vloer van de woonkamer, soms een tik tegen een leiding. Marieke woont met haar man en twee kinderen in een rijtjeswoning in De Huet, een huis uit de jaren zestig met een kruipruimte waar je op handen en knieën doorheen kunt. “We dachten eerst aan de cv,” vertelt ze. “Leidingen die werken als het afkoelt. Tot de muizenkeutels naast de meterkast lagen.”

Dat was half oktober vorig jaar. De nachten werden koud en de muizen vonden het onder het huis kennelijk aangenamer dan in de struiken langs het fietspad. Ze zette klemmen, ving er een paar en vond het daarmee wel klaar.

Een zondagochtend zonder stroom

Een paar weken later, op een zondagochtend, ging de aardlekschakelaar eruit. De keuken en de woonkamer lagen plat. Haar man zette hem weer omhoog, en na tien minuten sprong hij opnieuw. “Toen rook ik ook iets,” zegt Marieke. “Niet echt brand, meer iets schroeierigs. Dan wil je niet meer zelf gaan proberen.” Ze liet de groep uit staan, haalde de stekkers van de koelkast en de waterkoker uit het stopcontact en belde Elektricien Doetinchem.

De monteur dook dezelfde middag het luik in. Na een kwartier kwam hij terug met een stuk kabel in zijn hand waar de buitenmantel en de isolatie van de aders over een lengte van een paar centimeter waren weggevreten. Het koper lag bloot. Op die plek raakten fase en aarde elkaar af en toe, vooral als het vochtig was, en daar reageerde de aardlekschakelaar op. Precies waarvoor hij bedoeld is.

Waarom een aangevreten kabel gevaarlijk is

Muizen knagen omdat hun tanden blijven groeien. Een kabel is voor hen niet lekkerder dan een stuk hout, maar hij ligt wel op de goede hoogte en heeft precies de goede dikte. Het probleem is wat er daarna gebeurt. Een kale ader in een stoffige kruipruimte kan vonken bij kortsluiting, en een half doorgeknaagde ader kan warm worden omdat er minder koper overblijft om de stroom te dragen. Dat geeft niet altijd meteen een storing. Soms smeult het een tijd door voordat iemand iets merkt.

Bij Marieke zat de schade op één plek, maar de monteur liep toch alle kabels onder de vloer na. Bij oudere huizen in Doetinchem, van het centrum rond de Catharinakerk tot de naoorlogse wijken aan de overkant van de Oude IJssel, liggen leidingen in de kruipruimte vaak los op de grond of hangen ze aan een paar haakjes onder de balken. Daar kunnen knaagdieren makkelijk bij.

Leidingen beschermen tegen knaagdieren

De oplossing bij Marieke bestond uit twee delen. Het aangevreten stuk werd vervangen, en de kabels onder de vloer kwamen in stevige installatiebuis die netjes tegen de balken werd bevestigd, vrij van de bodem. Waar kabels door een muur of vloer gaan, werden de sparingen gedicht. “Daar kwamen ze waarschijnlijk ook door naar binnen,” zegt ze.

Daarnaast keek ze zelf naar de ventilatieroosters in de gevel. Die moeten open blijven, want een kruipruimte zonder ventilatie wordt vochtig, maar achter de roosters kun je fijnmazig gaas laten zetten. Ook de spleet rond de doorvoer van de afvoer bleek groot genoeg voor een muis. Dat is met wat kit en staalwol snel gedicht.

De monteur drukte haar vooral op het hart nooit zelf een stuk kabel weg te knippen of er isolatietape omheen te draaien. Dat lost het eigenlijke probleem niet op. Wel kan ze in de herfst vaker even met een zaklamp het luik in kijken.

Inmiddels is het weer oktober. Het gekrabbel is niet teruggekomen. Mocht dat wel gebeuren, dan belt Marieke opnieuw Elektricien Doetinchem, maar dan liefst voordat de aardlekschakelaar het voor haar beslist.